பத்துமாதம் சுமந்தவளே

ptghe_326941

அம்மாவுன் பாசத்திற்(கு) அளவுகோல் உலகிலில்லை
விம்மியழும் நெஞ்சத்திற்(கு) ஆறுதல் வேறாருமில்லை !

பட்டம்நான் பெற்றுவிட்டால் பட்டதுயர் போகுமென்று
பட்டணத்தில் படிக்கவைக்கப் பாரத்தைச் சுமந்தாயே !
கட்டியவன் போனாலும் கண்ணீரைத் துடைத்துவிட்டுத்
தட்டாமல் கேட்டவற்றைத் தயவுடனே அளித்தாயே ! (அம்மாவுன் )

பத்துமாதம் சுமந்தவளே ! பாசத்தால் நனைத்தவளே !
உத்தமியே எனக்காக உருக்குலைந்து போனாயே !
சொத்துபத்து அத்தனையும் துடைத்தெடுத்து விற்றுவிட்டாய்
எத்தனையோ அல்லலுற்றாய் எனக்காகப் பொறுத்தாயே ! ( அம்மாவுன் )

வேலையேதும் கிடைக்கவில்லை விதியைநொந்து பலனுமில்லை
சோலைமலர் மணக்கவில்லை சோகமதை மாற்றவில்லை
தாலாட்டி வளர்த்தவளைத் தவிக்கவிட எண்ணமில்லை
பாலைவனம் போலுள்ளம் பசுமையின்றித் துடிக்கிறதே ! ( அம்மாவுன் )

ஓயாமல் தேடுகிறேன் உழைப்பதையே வேண்டுகிறேன்
நாயாகத் திரிகின்றேன் நல்லபணி கிட்டவில்லை
தாயாரைக் காப்பாற்ற தனயனுக்குக் கடமையுண்டே
ஆயாசம் தானடைந்தேன் ஐயோநான் என்செய்வேன் ??? (அம்மாவுன் )

———————————————————-

சியாமளா ராஜசேகர்

Advertisements

தாயின் கண்ணீர்…

0043

அன்னை கற்பத்தில் பூக்காது
அனாதை காப்பகத்தில் பூத்தவனே
சேயாக வந்து எனை தாயாகப் பாத்தவனே
பெத்தெடுக்க முடியாம
நான் தத்தெடுத்த மூத்தவனே

தூளிமேல தூங்க வச்சா
துயில் கலைந்து போகுமேன்னு
தாலி மேல தூங்க வச்சேன்
வேலியெல்லாம் ஏங்க வச்சேன்
வலியெல்லாம் நீங்க வச்சேன்

நீ வளர்ந்து ஆளாகி
முத்திரைய பதிப்பேன்னு
சித்திர வெக்கையிலும்
உன்ன நித்திரைய வாங்க வச்சேன்

மணிக் குயிலா நான் வளத்தேன்
மனிதனாக நீ வளந்த
மனைவிக்கு ஏன் வளைந்த

காரு வேணாம் ரசிக்க
ஒரு வேளை சோறு வேணும் பசிக்க

பத்திரமா நீ என்ன
பட்டணந்தான் காட்டிப்போன

உன்னை பெத்தெடுத்த
இல்லமுன்னு தெரியாம
இந்தத் தத்தெடுத்த ஆத்தாவ
சேத்துவிட கூட்டிப்போன

செத்துவிடத் தோணுதய்யா
மகனே உன்னை முத்தமிடத்
தோணுதைய்யா

கடைசியா ஆசை ஒன்னு
கடவுளே
என் மகன் அனாதையின்னு
அவனுக்கு தெரியாம பாத்துக்கோ
அவன் மகன் இங்க வந்து
ஒருவேளை அவனை சேர்த்தா
கருணையோடு சேத்துக்கோ …

இது கவிதைத்துளி அல்ல
சில முதியோர்களின்
கண்ணீர்த்துளி

————————————————————————

குமார்

என் அன்னைக்கு..

mother-with-baby-sudhir-diwanji.jpg

“நிறைகுடம் தழும்பாது” – நிதர்சனமான
பொய்க்கூற்று, நித்திரையில் நினைவற்ற
மனிதனின் உயிரற்ற பொய்க்கூற்று…
தாயைப்பார், கூற்று பொய்யாகும்.

உலக மெய்களின் மெய்
உருவம், இவள் – உலகின்
தவம் நாம், அவள்
வடித்த மெய் உருக்கள்…

அவள் இன்பம்
அவள் துன்பம்
இரண்டும் ஒன்று
அவள் மக்கள்

முலையமுதுண்ணு கையில் முனகலிலே
மட்டற்ற மகிழ்ச்சி கொள்வாள்
தவழ்ந்து நான் நடக்கையிலே
நிழல்போல எனை தொடர்வாள்…

மழலை மொழியின் பொய்வார்த்தைகளை
ரசித்து உறக்க சிரிப்பாள்…
நான் வளர நித்தம்
அமுதூட்டி சீராட்டி வளர்த்தாள்…

நான் சிரிக்க இவள் சிரிப்பாள்!!!
நான் சிரிக்க நிதம் நினைப்பாள்!!!

அடிவயிற்றில் இயற்கை அமிலம்
சுரக்க, நானலற, துடிதுடித்திடுவாள்…
ஓராயிரம்முறை முட்டி விளையாடினும்
பொய்யாய் ஆ’வெனில் அலறிடுவாள்!

பட்டமெத்துனை பெற்றிடினும் புரம்
கூறிட, கண்களாள் எறித்திடுவாள்…
விட்டு புறம் சென்றிட
தீயில் விழுந்த புழுவாவாள்…

நான் முகம் சுழிக்க எண்ணாதவள்!!!
நான் முகம் வாட விடாதவள்!!!

தாயே, மலர்மேல் பனிபோல
எத்துனை சுகமோ உன்மடி,
மண்ணில் பட்டு சிதறிய
பனித்துளியானேன் உனை பிரிகையிலே…

கடவுள் இல்லையென நான்
இனியும் எப்படி உறைப்பேன்?
நிதம் நித்தம் கண்முன்னே
கை வீசி நடக்கையிலே…

என் உலகின் அழகிய
பெண்ணே, எனை சுமையென
நொடியேனும் என்னாத உயர்ந்தவளே!!
என் அன்னையே, சமர்ப்பணம்…

—————————————————————

நவீன் குமார் ரா

பெற்றோர் வேதனை.!

kwjtm_244396

எனக்கு தள்ளிப்போன அந்நாள்
உன் வருகையை உறுதிசெய்த பொன்நாள்..!

உனக்கான எங்கள் கனவுகளை
இதய பெட்டிக்குள் நிரைத்துவைத்திருந்தோம்…!

நீ இப்பூவுகில் ஜனித்த நாள்
வார்த்தைகள் இல்லை அவ்வின்பத்தை வரையறுக்க..!

அன்று முதல் உன் ஆசை எங்களுடையதாய் மாற்றிக்கொண்டோம்..
உன் கனவை எங்கள் நினைவுகளாய் ஏற்றுக்கொண்டோம்…!

நீ சிரித்த முதல் சிரிப்பு
நீ கொடுத்த முதல் முத்தம் என
நீ செய்த முதல் செயல் யாவும்
எங்களின் பொக்கிஷமாய் பொதிந்துகிடக்கிறது எங்களுக்குள்…!

இரவு பகல் பார்த்ததில்லை
பாசத்தில் குறைவைத்ததில்லை…!

பட்டினியாய் கிடந்திருக்கிறோம் என்றும்
உன்னை பட்டினியாய் விட்டதில்லை…!

முடிச்சுவச்ச ஒத்த ரூபாயக்கூட மிச்சம் வைக்காம
கொடுத்திருக்கே உன் படிப்பிற்க்கு….!

கை பிடித்து நடந்த நீ காளையனாக
கன்னி ஒருவள் கைபிடித்துத் தர
எங்கள் கைகளை ஒதரிவிட்டு சென்றாய்….!!

அவள் ஒருவள் மட்டுமே உலகம் என்றாய்
இவ்வுலகை காட்டிய எங்களிடம்….!

முதுமை எங்களை பற்றிக்கொள்ள
முடியாமை எங்களை ஏளனம் செய்ய…..!

ஒரு வேலை சோற்றுக்கும்
சொர்ப்ப ஆசைக்கும் வழியில்லாமல் நாங்கள்….!

எங்கள் இளமையின் உழைப்பில் சேர்த்துவைத்த சொத்து நீ
இன்று எங்களுக்கு உரிமை இல்லை எங்கிறாய்…!

வலிக்காது என தெரியாமல் உதைத்தாய் உன் பிஞ்சு விரல்களாள்
நான் அழுவதாய் நடித்தேன்…!

வலிக்கும் என் தெரிந்தே உதைக்கிறாய் இன்று
உண்மையிலேயே நான் அழுகிறேன் நடிக்கிறேன் என்கிறாய்…!

முதுமையில் பிடி சோறு போடுவாய் என நினைத்தோம்
தள்ளாடும் நிலையிலும் எழுந்து நிற்க்க கைகளைக்கூட தர மறுக்கிறாய்….!

உன் முகத்தில் வெளிச்சத்தை மட்டுமே பார்த்த நாங்கள்
வாட்டத்தை பார்க்க மனமில்லை…..!

பெற்றோரை கைவிட்ட பிள்ளை எனும் பேரு உனக்கு வேண்டாம்…

புறம்தள்ளிவிட்டாய் புண்பட்ட மனதுடன் புறப்படுகிறோம்…

அங்கே நல்ல மனிதன் ஒருவர் கட்டியிருக்கிறார்
முதியோர் இல்லம் எனும் கூடு அந்த கூட்டின் வாயில் திறந்திருக்கும் எங்களுக்காக…!!

மகனே எங்களின் கடைசீ ஆசை
நாங்கள் இறந்ததாய்செய்தி வந்தாள்
ஒரு சொட்டு கண்ணீர் விடவேண்டாம்
அடக்கம் செய்ய மகனாகவாவது வருவாயா……???

அவள் தான் அம்மா..!

Image

உயிர் கொடுத்து

உருவம் கொடுத்து

ஊணும் கொடுத்து

தன் உடம்பில்
இடமும் கொடுத்து

பூமித்தாய் கேட்டதினால்
தத்தும் கொடுத்து

உனக்கு உணவாக
தாய்பாலும் கொடுத்து

அழுகின்ற பொழுதெல்லாம்
தாலாட்டுப் பாடல் கொடுத்து

சிரிக்கின்ற பொழுது
திருஷ்டிப் பொட்டும் கொடுத்து

படிப்படியாக வளரும் பொழுது
ஆனந்தத்தைக் கொடுத்து

பருவம் அடையும் பொழுது
அரவணைப்பையும் கொடுத்து

மனம் தடுமாறும் பொழுது
ஆதரவும் கொடுத்து

திருமண பந்தத்தில்
உன்னை விட்டும் கொடுத்து

தாம்பத்திய வாழ்க்கையில்
குறுக்கிடாமல் உன் மகிழ்ச்சியை
உனக்கே கொடுத்து

இவ்வளவும் கொடுத்தவள்

தன் வயோதிகத்தில்
உன்னிடம் வந்து எதையும்
கொடு என்று ஒருபோதும்
கேட்டதில்லை.

அவள் தான் “அம்மா”

முதல் தோழி அம்மா.!

Image

மரமேறி கால் ஒடித்து
ரத்தம் ஒழுகி வர…..

விளையாட்டு போதையில்
படிப்பு மட்டு பட்டு விட

வளர்ந்தபின் உழைப்பிலாமல்
ஊர் சுற்ற

தந்தை
அடிக்க வரும் போதெல்லாம்

திட்ட வரும் போதெல்லாம்

குறுக்கே விழுந்து
சில சமயங்களில் அடியையும்
பலசமயங்களில் வசவுகளையும்
சிரமேற்றி தான் வாங்கிக் கொண்டு

கோபம் முறைக்கும் என்னையும்
தலை கோதி சமாதாணப்படுத்தி

இணையா தளவாடங்களான
எங்களை
இணைக்கும் நடு பாலமாய் இருந்து

தன்னுயிர் காக்கிறாள்

தடுக்கி விழுந்த போது
அவளை நான் அழைக்கிறேன்

ஒரு கணம் ..கருப்பை துடித்து சுருங்க
என்னை அவள் நினைக்கிறாள்

பசித்த கண்கள் பார்த்து அமுதூட்டி

நெற்றி முத்தமிட்டு..நெஞ்சோடு அணைத்து
என்னை உற்சாகப்படுத்தி

தவறுகளோடு என்னை
எவரிடத்திலும் எப்போதும்
விட்டுக் கொடுக்காமல்
தட்டிக் கொடுத்து…..

மீசை முளைத்தாலும்
நரைத்தாலும்

இடுப்பு விட்டு இறக்காமல்
இறுதிவரை..பிள்ளையெனவே
எனை சுமக்கும்…தெய்வநேசம்

எல்லாஆண்மகனிலும் முதல் தோழி…

–அம்மா–

ஆயிரம் தான் கவி சொன்னேன்.!

ஆயிரம் தான் கவி சொன்னேன் ….
அழகா அழகா பொய் சொன்னேன்….
பெத்தவளே உன் பெருமை
ஒத்தவரி சொல்லலியே ….
காத்து எல்லாம் மகன் பாட்டு….
காயிதத்தில் அவன் எழுத்து….
ஊர் எல்லாம் மகன் பேச்சு….
உன்கீர்த்தி எழுதலியே….
எழுதவோ படிக்கவோ இயலாத
தாய் பத்தி
எழுதி என்ன லாபம்ன்னு
எழுதாம போனேனோ….
பொன்னையாதேவன் பெத்த பொன்னே
குல மகளே….
என்னை புறம் தள்ள இடுப்பு வலி
பொறுத்தவளே….
முத்து(ராஜா) பிறபான்னு
வயித்தில் நீ சுமந்தது இல்ல….
வயித்தில் நீ சுமந்த ஒன்னு
முத்து(ராஜா) ஆயிருச்சு.
கண்ணு காது மூக்கோட கருப்பாய்
ஒரு பிண்டம்….
இடப்பக்கம் கெடகையில என்ன
என்ன நெனச்சிருப்ப….
கத்தி எடுப்பவனோ …களவான
பிறந்தவனோ….
தரணி ஆழ வந்திருக்கும்
தாசில்தார் இவன் தானோ….
இந்த விவரங்கள் ஏது ஒன்னும்
தெரியாம….
நெஞ்சு ஊட்டி வளத்த உன்ன
நெனச்சா அழுக வரும்….
கத கதனு களி கிண்டி….
களிக்குள்ள குழி வெட்டி….
கருப்பட்டி நல்லெண்ண கலந்து
தருவாயே….
தொண்ட இல இறங்கும்
சுகமான இளம் சூடு….
மண்டையில இன்னும் மச மசன்னு
நிக்குது அம்மா….
கொத்த மல்லி வறுத்து வச்சு….
குறு மொளகாய் ரெண்டு வச்சு….
சீரகமும் சிறுமிளகும்
சேர்த்துவச்சு வச்சு நீர்
தெளிச்சு ….
கும்மி அரைச்சு…நீ கொழ
கொழன்னு வழிகைல…அம்மி
மணக்கும்… அடுத்த தெரு
மணமணக்கும்……..
தித்திக்க சமைச்சாலும்….
திட்டிகிட்டே சமைச்சாலும்….
கத்திரிக்காய் நெய் வடியும்
கருவாடு தேன் ஒழுகும்….
கோழி கொழம்பு மேல குட்டி குட்டியா
மிதக்கும்….
தேங்க சில்லுக்கு தேகம் எல்லாம்
எச்சி உறும்….
வறுமை இல நாம பட்ட வலி
தாங்க மாட்டமா….
பேனா எடுத்தேன் …பிரபஞ்சம்
பிச்சு ஏறுஞ்சேன்….
பாசம் உள்ள வேளையிலே காசு
பணம் கூடலியே….
காசு வந்த வேளையிலே பாசம்
வந்து சேரலியே….
கல்யாணம் நான் செஞ்சு கதி யத்து
நிக்கைல ,பெத்த அப்பன் சென்னை
வந்து சொத்து எழுதி போன பின்னே….
அஞ்சு, ஆறு வருஷம் …உன் ஆசை
முகம் பாக்கமா பிள்ளை மனம்
பித்து ஆச்சே…பெத்த மனம் கல்லு
ஆச்சே….
படிப்பு படிச்சிகிட்டே பணம் அனுப்பி
வச்ச மகன் கை விட மாட்டான்னு
கடைசில நம்பலயே….
பாசம்….
கண்ணீர்….
பழைய கதை
எல்லாமே வெறுச்சோடி போன
வேதாந்தம் ஆயேடுச்சே ….
நெல்லை-ல ஊரு முழுக….
வல்லோரும் சேர்த்து எழுக…கை
பிடிச்சு கூட்டி வந்து கர சேர்த்து
விட்டவளே….
எனக்கு ஒன்னு ஆனதுன உனக்கு
வேறு பிள்ளை உண்டு …உனக்கு ஒன்னு
ஆனதுன எனக்கு வேறு தாய்
இருக்கா………..?